ongsa| S | M | T | W | T | F | S |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « May | Jul » | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
more...
เมาหนัก....
ขาดสติ....
อ้วกไม่มีชิ้นดี....
ที่บ้านรับรู้ ที่บ้านเสียใจ....
ทำตัวเองเซ็ง....
เลิกแล้ว...
ไม่บ้าจี้ตามเพื่อนอีกละ....
เราเกลียดเหล้า...ไม่เคยชอบกิน แต่ก็เ_อกกินได้กินดีจริงๆ เลย หลังมานี่....
เลิก ต้องเลิก...
เลิกจริงๆ นะ ...
เลิกจริงๆ มั้ง...
เมาหนัก....
ขาดสติ....
อ้วกไม่มีชิ้นดี....
ที่บ้านรับรู้ ที่บ้านเสียใจ....
ทำตัวเองเซ็ง....
เลิกแล้ว...
ไม่บ้าจี้ตามเพื่อนอีกละ....
เราเกลียดเหล้า...ไม่เคยชอบกิน แต่ก็เ_อกกินได้กินดีจริงๆ เลย หลังมานี่....
เลิก ต้องเลิก...
เลิกจริงๆ นะ ...
เลิกจริงๆ มั้ง...
มีโอกาสได้มาพบอาจารย์เทพวาณีอีกครั้งหนึ่ง.....
จากการที่มาดูน้องๆ ปี 1 แข่งกีฬาเฟรชชี่วันสุดท้าย จาำำกคำชวนของไอ้ตี๋....
ดีใจเป็นที่สุด อาจารย์ท่านเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งชมรมและอาจารย์ที่ปรึกษาตอนที่เราเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย...
รักและเคารพท่านมาก....
อาจารย์มีมุมมองที่ดูเหมือนเข้าใจนิสิตตลอด...
ไม่ปิดกั้น และลองให้ทำดูตลอดเวลา...
ยังจำวันที่เอาเอกสารไปให้อาจารย์เซ็น ตอนเป็นประธานชมรมได้อยู่...
"ศาลาพระเกี้ยวนะ ไม่ใช่ศาลาพระเกี๊ยวนะ ป๊อก..."
เมื่อวานอาจารย์ถามว่ามีแฟนใหม่หรือยัง...
เราตอบว่า ยัง....
อาจารย์บอกว่า เธอก็อยู่ใกล้ๆ นะ ก็มามหา'ลัยบ่อยๆ สิ มาสอนน้องชมรมบ้าง เผื่อจะปิ๊งใครบ้าง...
ตอนอาจารย์แจกเหรียญรางวัลให้เด็ก มีอวยพร ให้ประสบความสำเร็จในเรื่องการงานและเรียน มีแฟนสวยๆ หล่อๆ ดี ด้วย...
เด็กชอบใจกันใหญ่...
ไม่เจออาจารย์เกือบปี ยังไงอาจารย์ก็ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม...
ถึงอาจารย์ท่านจะเกษียณไปแล้ว แต่ก็ยังสละเวลามาให้กับชมรมอีก...
ดีใจที่ได้เจออาจารย์อีกครั้ง...
เมาหนัก....
ขาดสติ....
อ้วกไม่มีชิ้นดี....
ที่บ้านรับรู้ ที่บ้านเสียใจ....
ทำตัวเองเซ็ง....
เลิกแล้ว...
ไม่บ้าจี้ตามเพื่อนอีกละ....
เราเกลียดเหล้า...ไม่เคยชอบกิน แต่ก็เ_อกกินได้กินดีจริงๆ เลย หลังมานี่....
เลิก ต้องเลิก...
เลิกจริงๆ นะ ...
เลิกจริงๆ มั้ง...
มีโอกาสได้มาพบอาจารย์เทพวาณีอีกครั้งหนึ่ง.....
จากการที่มาดูน้องๆ ปี 1 แข่งกีฬาเฟรชชี่วันสุดท้าย จาำำกคำชวนของไอ้ตี๋....
ดีใจเป็นที่สุด อาจารย์ท่านเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งชมรมและอาจารย์ที่ปรึกษาตอนที่เราเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย...
รักและเคารพท่านมาก....
อาจารย์มีมุมมองที่ดูเหมือนเข้าใจนิสิตตลอด...
ไม่ปิดกั้น และลองให้ทำดูตลอดเวลา...
ยังจำวันที่เอาเอกสารไปให้อาจารย์เซ็น ตอนเป็นประธานชมรมได้อยู่...
"ศาลาพระเกี้ยวนะ ไม่ใช่ศาลาพระเกี๊ยวนะ ป๊อก..."
เมื่อวานอาจารย์ถามว่ามีแฟนใหม่หรือยัง...
เราตอบว่า ยัง....
อาจารย์บอกว่า เธอก็อยู่ใกล้ๆ นะ ก็มามหา'ลัยบ่อยๆ สิ มาสอนน้องชมรมบ้าง เผื่อจะปิ๊งใครบ้าง...
ตอนอาจารย์แจกเหรียญรางวัลให้เด็ก มีอวยพร ให้ประสบความสำเร็จในเรื่องการงานและเรียน มีแฟนสวยๆ หล่อๆ ดี ด้วย...
เด็กชอบใจกันใหญ่...
ไม่เจออาจารย์เกือบปี ยังไงอาจารย์ก็ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม...
ถึงอาจารย์ท่านจะเกษียณไปแล้ว แต่ก็ยังสละเวลามาให้กับชมรมอีก...
ดีใจที่ได้เจออาจารย์อีกครั้ง...
มีเรื่องเศร้า....
ตอนนี้แม่แมวไม่อยู่แล้ว...
โดนเจ้าของบ้านที่มันเอาลูกไปซ่อนไว้ จับใส่กล่องทั้งแม่ทั้งลูกไปปล่อยวัด
แม่แมวแต่ก่อนไม่ได้อยู่บ้านนี้
อีกบ้านใจดีกว่า....
แต่มันกลัวพ่อแมวจะมาทำร้ายลูก...
เลยย้ายไปอีกบ้านหนึ่ง...
ลูกแมวพึ่งจะเริ่มเดินออกมาเอง...
เรายังไม่เคยเห็นลูกแมวเลย...
แต่ตอนนี้ไม่ได้ยินเสียงแง้วๆ อีกต่อไปแล้ว...
ไม่มีแมวที่เราไว้เรียกก่อนเราเข้าบ้านอีกแล้ว...
ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองมันกับลูกด้วย...
เมาหนัก....
ขาดสติ....
อ้วกไม่มีชิ้นดี....
ที่บ้านรับรู้ ที่บ้านเสียใจ....
ทำตัวเองเซ็ง....
เลิกแล้ว...
ไม่บ้าจี้ตามเพื่อนอีกละ....
เราเกลียดเหล้า...ไม่เคยชอบกิน แต่ก็เ_อกกินได้กินดีจริงๆ เลย หลังมานี่....
เลิก ต้องเลิก...
เลิกจริงๆ นะ ...
เลิกจริงๆ มั้ง...
มีโอกาสได้มาพบอาจารย์เทพวาณีอีกครั้งหนึ่ง.....
จากการที่มาดูน้องๆ ปี 1 แข่งกีฬาเฟรชชี่วันสุดท้าย จาำำกคำชวนของไอ้ตี๋....
ดีใจเป็นที่สุด อาจารย์ท่านเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งชมรมและอาจารย์ที่ปรึกษาตอนที่เราเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย...
รักและเคารพท่านมาก....
อาจารย์มีมุมมองที่ดูเหมือนเข้าใจนิสิตตลอด...
ไม่ปิดกั้น และลองให้ทำดูตลอดเวลา...
ยังจำวันที่เอาเอกสารไปให้อาจารย์เซ็น ตอนเป็นประธานชมรมได้อยู่...
"ศาลาพระเกี้ยวนะ ไม่ใช่ศาลาพระเกี๊ยวนะ ป๊อก..."
เมื่อวานอาจารย์ถามว่ามีแฟนใหม่หรือยัง...
เราตอบว่า ยัง....
อาจารย์บอกว่า เธอก็อยู่ใกล้ๆ นะ ก็มามหา'ลัยบ่อยๆ สิ มาสอนน้องชมรมบ้าง เผื่อจะปิ๊งใครบ้าง...
ตอนอาจารย์แจกเหรียญรางวัลให้เด็ก มีอวยพร ให้ประสบความสำเร็จในเรื่องการงานและเรียน มีแฟนสวยๆ หล่อๆ ดี ด้วย...
เด็กชอบใจกันใหญ่...
ไม่เจออาจารย์เกือบปี ยังไงอาจารย์ก็ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม...
ถึงอาจารย์ท่านจะเกษียณไปแล้ว แต่ก็ยังสละเวลามาให้กับชมรมอีก...
ดีใจที่ได้เจออาจารย์อีกครั้ง...
มีเรื่องเศร้า....
ตอนนี้แม่แมวไม่อยู่แล้ว...
โดนเจ้าของบ้านที่มันเอาลูกไปซ่อนไว้ จับใส่กล่องทั้งแม่ทั้งลูกไปปล่อยวัด
แม่แมวแต่ก่อนไม่ได้อยู่บ้านนี้
อีกบ้านใจดีกว่า....
แต่มันกลัวพ่อแมวจะมาทำร้ายลูก...
เลยย้ายไปอีกบ้านหนึ่ง...
ลูกแมวพึ่งจะเริ่มเดินออกมาเอง...
เรายังไม่เคยเห็นลูกแมวเลย...
แต่ตอนนี้ไม่ได้ยินเสียงแง้วๆ อีกต่อไปแล้ว...
ไม่มีแมวที่เราไว้เรียกก่อนเราเข้าบ้านอีกแล้ว...
ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองมันกับลูกด้วย...
เหตุผลที่เจ็บปวดที่สุดเวลาเลิกกัน
ชาย : เธอดีเกินไป....
หญิง : อ่อน...
ช่วงนี้มีปัญหานิดหน่อยในออฟฟิต ความรู้สึกพาลเลยเกิดพุ่งพรวดขึ้นมา...
จากที่เป็นคนขี้เกียจทำอะไรซ้ำซากอยู่แล้ว เดี๋ยวนี้ยิ่งแข็งข้อหนัก...
ข้อดีของออฟฟิตที่นี่คือ เพื่อน นะ...
อยู่ได้เพราะเพื่อนเลย...
วันนี้กินหมูกระทะด้วยกัน เฮฮา...
ซวยไปอย่างทำกล้องออฟฟิตเสีย เผลอไปนั่งทับคิดว่ากระเป๋าตังค์..
เสียอีกเท่าไรวะ...
สูดลมหายใจลึกๆ...
อยากกลับไปชมรมบ่อยๆ เหมือนเดิม...
แต่ความรู้สึกบางอย่างที่บอกว่าแก่เกินที่จะเล่นอย่างเดียวแล้ว เลยทำให้แบ่งเวลาทำอย่างอื่นบ้าง...
ความรู้สึกบางอย่างมันยากเกินที่จะพูดเนอะ...
โดยเฉพาะคนอย่างเรา...
เฝ้าคอยดูให้มันเป็นไปอย่างที่คิด...
แต่ความรู้สึกหวาดๆ ก็ทำให้มันเฉไปตลอดเวลา...
จนบางครั้งมันก็กู่ไม่กลับ...
เราเป็นอย่างนี้บ่อย...
เมาหนัก....
ขาดสติ....
อ้วกไม่มีชิ้นดี....
ที่บ้านรับรู้ ที่บ้านเสียใจ....
ทำตัวเองเซ็ง....
เลิกแล้ว...
ไม่บ้าจี้ตามเพื่อนอีกละ....
เราเกลียดเหล้า...ไม่เคยชอบกิน แต่ก็เ_อกกินได้กินดีจริงๆ เลย หลังมานี่....
เลิก ต้องเลิก...
เลิกจริงๆ นะ ...
เลิกจริงๆ มั้ง...
มีโอกาสได้มาพบอาจารย์เทพวาณีอีกครั้งหนึ่ง.....
จากการที่มาดูน้องๆ ปี 1 แข่งกีฬาเฟรชชี่วันสุดท้าย จาำำกคำชวนของไอ้ตี๋....
ดีใจเป็นที่สุด อาจารย์ท่านเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งชมรมและอาจารย์ที่ปรึกษาตอนที่เราเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย...
รักและเคารพท่านมาก....
อาจารย์มีมุมมองที่ดูเหมือนเข้าใจนิสิตตลอด...
ไม่ปิดกั้น และลองให้ทำดูตลอดเวลา...
ยังจำวันที่เอาเอกสารไปให้อาจารย์เซ็น ตอนเป็นประธานชมรมได้อยู่...
"ศาลาพระเกี้ยวนะ ไม่ใช่ศาลาพระเกี๊ยวนะ ป๊อก..."
เมื่อวานอาจารย์ถามว่ามีแฟนใหม่หรือยัง...
เราตอบว่า ยัง....
อาจารย์บอกว่า เธอก็อยู่ใกล้ๆ นะ ก็มามหา'ลัยบ่อยๆ สิ มาสอนน้องชมรมบ้าง เผื่อจะปิ๊งใครบ้าง...
ตอนอาจารย์แจกเหรียญรางวัลให้เด็ก มีอวยพร ให้ประสบความสำเร็จในเรื่องการงานและเรียน มีแฟนสวยๆ หล่อๆ ดี ด้วย...
เด็กชอบใจกันใหญ่...
ไม่เจออาจารย์เกือบปี ยังไงอาจารย์ก็ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม...
ถึงอาจารย์ท่านจะเกษียณไปแล้ว แต่ก็ยังสละเวลามาให้กับชมรมอีก...
ดีใจที่ได้เจออาจารย์อีกครั้ง...
มีเรื่องเศร้า....
ตอนนี้แม่แมวไม่อยู่แล้ว...
โดนเจ้าของบ้านที่มันเอาลูกไปซ่อนไว้ จับใส่กล่องทั้งแม่ทั้งลูกไปปล่อยวัด
แม่แมวแต่ก่อนไม่ได้อยู่บ้านนี้
อีกบ้านใจดีกว่า....
แต่มันกลัวพ่อแมวจะมาทำร้ายลูก...
เลยย้ายไปอีกบ้านหนึ่ง...
ลูกแมวพึ่งจะเริ่มเดินออกมาเอง...
เรายังไม่เคยเห็นลูกแมวเลย...
แต่ตอนนี้ไม่ได้ยินเสียงแง้วๆ อีกต่อไปแล้ว...
ไม่มีแมวที่เราไว้เรียกก่อนเราเข้าบ้านอีกแล้ว...
ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองมันกับลูกด้วย...
เหตุผลที่เจ็บปวดที่สุดเวลาเลิกกัน
ชาย : เธอดีเกินไป....
หญิง : อ่อน...
ช่วงนี้มีปัญหานิดหน่อยในออฟฟิต ความรู้สึกพาลเลยเกิดพุ่งพรวดขึ้นมา...
จากที่เป็นคนขี้เกียจทำอะไรซ้ำซากอยู่แล้ว เดี๋ยวนี้ยิ่งแข็งข้อหนัก...
ข้อดีของออฟฟิตที่นี่คือ เพื่อน นะ...
อยู่ได้เพราะเพื่อนเลย...
วันนี้กินหมูกระทะด้วยกัน เฮฮา...
ซวยไปอย่างทำกล้องออฟฟิตเสีย เผลอไปนั่งทับคิดว่ากระเป๋าตังค์..
เสียอีกเท่าไรวะ...
สูดลมหายใจลึกๆ...
อยากกลับไปชมรมบ่อยๆ เหมือนเดิม...
แต่ความรู้สึกบางอย่างที่บอกว่าแก่เกินที่จะเล่นอย่างเดียวแล้ว เลยทำให้แบ่งเวลาทำอย่างอื่นบ้าง...
ความรู้สึกบางอย่างมันยากเกินที่จะพูดเนอะ...
โดยเฉพาะคนอย่างเรา...
เฝ้าคอยดูให้มันเป็นไปอย่างที่คิด...
แต่ความรู้สึกหวาดๆ ก็ทำให้มันเฉไปตลอดเวลา...
จนบางครั้งมันก็กู่ไม่กลับ...
เราเป็นอย่างนี้บ่อย...
วันเกิดอะแมนด้า...
amanda อยากดู groove rider
amanda ชอบกรู้ฟมากๆ
ชวนเรามาด้วยที่ the resort @ รัชดา
เราก็ชวนจอยมาด้วย หลังจากที่เราไม่เจอกันมานานหลายปี
แต่การมา the resort ไม่ง่ายอย่างที่คิด
ค่าเปิดโต๊ะ คือต้องเปิดขวด คิด 3000 บาท เข้าได้ 4 คน
และถ้าพาผู้หญิงเข้ามาคิดอีกคนละ 600 บาท
mixer ต่างหาก
เฉลี่ยถ้าเข้า คาดว่าไม่ต่ำกว่าครึ่งหมื่น
amanda หัวเสียมาก
จอยออกความเห็นว่าถ้าดูไว้งานอื่นก็ได้ ส่วนวันนี้ไปกินที่อื่นกันก่อน
เราออกความเห็นไปสวนลุมไนท์ ทั้งนี้เราไม่เจนเลย ถ.รัชดา
นั่งรถแท๊กซี่มาสวนลุมไนท์ มานั่งกินข้าวที่ร้านนึง
มีlive concert เล็กๆ ของร้าน
amanda ขอให้เค้าเล่นเพลง หยุด และก็ออกไปร้อง
ร้องเพลง birthday ให้ และดูว่าคนร้องจะรู้ว่า เจ้าของวันเกิดชอบ groove rider มาก เล่นกระหน่ำเพลง groove ไม่เลิกเลย
บรรยากาศในร้านค่อนข้างดีเลยนะ
เราค่อนข้างกรึ่มกับ เบียร์
จอยซัดคามิกาเซ่ไปทั้งขวดคนเดียวเพียวๆ
สาวๆ อินโด ไม่กินแอลกอฮอล์เลย นอกจากอะแมนด้า
ก่อนมาเราค่อนข้างกังวลเล็กน้อยว่าจะสนุกหรือไม่
แต่มาแล้วเราโอเคเลยนะ กับวันนี้
วันนี้ดีจัง
ปล. ขอบคุณนะ
เมาหนัก....
ขาดสติ....
อ้วกไม่มีชิ้นดี....
ที่บ้านรับรู้ ที่บ้านเสียใจ....
ทำตัวเองเซ็ง....
เลิกแล้ว...
ไม่บ้าจี้ตามเพื่อนอีกละ....
เราเกลียดเหล้า...ไม่เคยชอบกิน แต่ก็เ_อกกินได้กินดีจริงๆ เลย หลังมานี่....
เลิก ต้องเลิก...
เลิกจริงๆ นะ ...
เลิกจริงๆ มั้ง...
มีโอกาสได้มาพบอาจารย์เทพวาณีอีกครั้งหนึ่ง.....
จากการที่มาดูน้องๆ ปี 1 แข่งกีฬาเฟรชชี่วันสุดท้าย จาำำกคำชวนของไอ้ตี๋....
ดีใจเป็นที่สุด อาจารย์ท่านเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งชมรมและอาจารย์ที่ปรึกษาตอนที่เราเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย...
รักและเคารพท่านมาก....
อาจารย์มีมุมมองที่ดูเหมือนเข้าใจนิสิตตลอด...
ไม่ปิดกั้น และลองให้ทำดูตลอดเวลา...
ยังจำวันที่เอาเอกสารไปให้อาจารย์เซ็น ตอนเป็นประธานชมรมได้อยู่...
"ศาลาพระเกี้ยวนะ ไม่ใช่ศาลาพระเกี๊ยวนะ ป๊อก..."
เมื่อวานอาจารย์ถามว่ามีแฟนใหม่หรือยัง...
เราตอบว่า ยัง....
อาจารย์บอกว่า เธอก็อยู่ใกล้ๆ นะ ก็มามหา'ลัยบ่อยๆ สิ มาสอนน้องชมรมบ้าง เผื่อจะปิ๊งใครบ้าง...
ตอนอาจารย์แจกเหรียญรางวัลให้เด็ก มีอวยพร ให้ประสบความสำเร็จในเรื่องการงานและเรียน มีแฟนสวยๆ หล่อๆ ดี ด้วย...
เด็กชอบใจกันใหญ่...
ไม่เจออาจารย์เกือบปี ยังไงอาจารย์ก็ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม...
ถึงอาจารย์ท่านจะเกษียณไปแล้ว แต่ก็ยังสละเวลามาให้กับชมรมอีก...
ดีใจที่ได้เจออาจารย์อีกครั้ง...
มีเรื่องเศร้า....
ตอนนี้แม่แมวไม่อยู่แล้ว...
โดนเจ้าของบ้านที่มันเอาลูกไปซ่อนไว้ จับใส่กล่องทั้งแม่ทั้งลูกไปปล่อยวัด
แม่แมวแต่ก่อนไม่ได้อยู่บ้านนี้
อีกบ้านใจดีกว่า....
แต่มันกลัวพ่อแมวจะมาทำร้ายลูก...
เลยย้ายไปอีกบ้านหนึ่ง...
ลูกแมวพึ่งจะเริ่มเดินออกมาเอง...
เรายังไม่เคยเห็นลูกแมวเลย...
แต่ตอนนี้ไม่ได้ยินเสียงแง้วๆ อีกต่อไปแล้ว...
ไม่มีแมวที่เราไว้เรียกก่อนเราเข้าบ้านอีกแล้ว...
ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองมันกับลูกด้วย...
เหตุผลที่เจ็บปวดที่สุดเวลาเลิกกัน
ชาย : เธอดีเกินไป....
หญิง : อ่อน...
ช่วงนี้มีปัญหานิดหน่อยในออฟฟิต ความรู้สึกพาลเลยเกิดพุ่งพรวดขึ้นมา...
จากที่เป็นคนขี้เกียจทำอะไรซ้ำซากอยู่แล้ว เดี๋ยวนี้ยิ่งแข็งข้อหนัก...
ข้อดีของออฟฟิตที่นี่คือ เพื่อน นะ...
อยู่ได้เพราะเพื่อนเลย...
วันนี้กินหมูกระทะด้วยกัน เฮฮา...
ซวยไปอย่างทำกล้องออฟฟิตเสีย เผลอไปนั่งทับคิดว่ากระเป๋าตังค์..
เสียอีกเท่าไรวะ...
สูดลมหายใจลึกๆ...
อยากกลับไปชมรมบ่อยๆ เหมือนเดิม...
แต่ความรู้สึกบางอย่างที่บอกว่าแก่เกินที่จะเล่นอย่างเดียวแล้ว เลยทำให้แบ่งเวลาทำอย่างอื่นบ้าง...
ความรู้สึกบางอย่างมันยากเกินที่จะพูดเนอะ...
โดยเฉพาะคนอย่างเรา...
เฝ้าคอยดูให้มันเป็นไปอย่างที่คิด...
แต่ความรู้สึกหวาดๆ ก็ทำให้มันเฉไปตลอดเวลา...
จนบางครั้งมันก็กู่ไม่กลับ...
เราเป็นอย่างนี้บ่อย...
วันเกิดอะแมนด้า...
amanda อยากดู groove rider
amanda ชอบกรู้ฟมากๆ
ชวนเรามาด้วยที่ the resort @ รัชดา
เราก็ชวนจอยมาด้วย หลังจากที่เราไม่เจอกันมานานหลายปี
แต่การมา the resort ไม่ง่ายอย่างที่คิด
ค่าเปิดโต๊ะ คือต้องเปิดขวด คิด 3000 บาท เข้าได้ 4 คน
และถ้าพาผู้หญิงเข้ามาคิดอีกคนละ 600 บาท
mixer ต่างหาก
เฉลี่ยถ้าเข้า คาดว่าไม่ต่ำกว่าครึ่งหมื่น
amanda หัวเสียมาก
จอยออกความเห็นว่าถ้าดูไว้งานอื่นก็ได้ ส่วนวันนี้ไปกินที่อื่นกันก่อน
เราออกความเห็นไปสวนลุมไนท์ ทั้งนี้เราไม่เจนเลย ถ.รัชดา
นั่งรถแท๊กซี่มาสวนลุมไนท์ มานั่งกินข้าวที่ร้านนึง
มีlive concert เล็กๆ ของร้าน
amanda ขอให้เค้าเล่นเพลง หยุด และก็ออกไปร้อง
ร้องเพลง birthday ให้ และดูว่าคนร้องจะรู้ว่า เจ้าของวันเกิดชอบ groove rider มาก เล่นกระหน่ำเพลง groove ไม่เลิกเลย
บรรยากาศในร้านค่อนข้างดีเลยนะ
เราค่อนข้างกรึ่มกับ เบียร์
จอยซัดคามิกาเซ่ไปทั้งขวดคนเดียวเพียวๆ
สาวๆ อินโด ไม่กินแอลกอฮอล์เลย นอกจากอะแมนด้า
ก่อนมาเราค่อนข้างกังวลเล็กน้อยว่าจะสนุกหรือไม่
แต่มาแล้วเราโอเคเลยนะ กับวันนี้
วันนี้ดีจัง
ปล. ขอบคุณนะ
วันนี้มีโอกาสได้มาดูนิทรรศการ 2 นิทรรศการ
งานแรกคือ งานของ Galileo Chini ที่เซ็นทรัลชิดลม
ชื่องานคือ 100 ปี มรดกศิลป์ กาลิเลโอ คีนิ จิตรกรสองแผ่นดิน
ตื่นตากับรูปถ่าย คำบรรยาย ทำให้ความรู้สึกเหมือนกับเป็นเหตุการณ์ที่พึ่งผ่านมาเมื่อวานยังไงไม่รู้
ลืมบอก กาลิเลโอ เป็นช่างศิลป์ที่วาดภาพผนังในพระที่นั่งอนันตสมาคม
ชอบมากกับรูปถ่ายของเค้าที่ถ่ายตอนอยู่เมืองไทย...
ได้เห็นภาพพาหุรัด , ถ.บำรุงเมือง สมัยนู้น...
อีกเทศกาลหนึ่งคือ Earth from above
จัดที่ central world
เป็นการนำภาพถ่ายต่างๆ ที่ถ่ายจากมุมสูงและมีการอธิบายว่าเป็นภาพอะไร
หลายภาพมีคำอธิบายที่เหมือนเป็นการเตือนกับสภาวะโลกที่ย่ำแย่พอสมควร
ยิ่งมองมุมสูง ยิ่งเห็นในสิ่งที่มนุษย์ทำได้กว้างขึ้น...
คำอธิบายสั้นๆ ข้างๆ ภาพ บ่งบอกอะไรได้ดี
น้ำมันที่ใช้ได้ตลอด 1 ปี ใน ค.ศ. 1950
ในปัจจุบันน้ำมันจำนวนนั้นสามารถใช้หมดได้ภายใน 6 สัปดาห์
ยังดูไม่หมดเลย เดี๋ยวไปดูต่อ....
หลังจากนั้นมานั่งกินข้าวกับไอ้จูน...
ในระหว่างกินอยู่ มีโทรศัพท์ข้อความและการยิงโทรศัพท์มาป่วนจากมูมู่เป็นระยะๆ
ข้อความประมาณว่า วันนี้ฮะจิบังดูหวานดีเนอะ ว่ามั้ย...
ขอหนูถ่ายรูปได้ป่าว...
เกิดอาการหวาดระแวงทันที...และหาต้นตอไม่ได้ว่าอยู่พิกัดไหน...
จนมันกินเสร็จ และเฉลยเรา พิกัดนั้นอยู่ห่างจากเราประมาณ 1 เมตร นั่งหันหลังให้เราอยู่...
เรียกได้ว่านินทาใครอะไรยังไง แทบจะได้ยินหมด...
มีหน้ามาชี้บอกว่าเราตาถั่วอีก...
จูนสำทับบอกว่า บื้อจริงๆ น้องนั่งอยู่แทบจะตรงนี้ยังมองไม่เห็นอีก...
ใครจะไปรู้ เห็นแต่หลังกลมๆ...
จำไว้ มูมู่...
เมาหนัก....
ขาดสติ....
อ้วกไม่มีชิ้นดี....
ที่บ้านรับรู้ ที่บ้านเสียใจ....
ทำตัวเองเซ็ง....
เลิกแล้ว...
ไม่บ้าจี้ตามเพื่อนอีกละ....
เราเกลียดเหล้า...ไม่เคยชอบกิน แต่ก็เ_อกกินได้กินดีจริงๆ เลย หลังมานี่....
เลิก ต้องเลิก...
เลิกจริงๆ นะ ...
เลิกจริงๆ มั้ง...
มีโอกาสได้มาพบอาจารย์เทพวาณีอีกครั้งหนึ่ง.....
จากการที่มาดูน้องๆ ปี 1 แข่งกีฬาเฟรชชี่วันสุดท้าย จาำำกคำชวนของไอ้ตี๋....
ดีใจเป็นที่สุด อาจารย์ท่านเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งชมรมและอาจารย์ที่ปรึกษาตอนที่เราเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย...
รักและเคารพท่านมาก....
อาจารย์มีมุมมองที่ดูเหมือนเข้าใจนิสิตตลอด...
ไม่ปิดกั้น และลองให้ทำดูตลอดเวลา...
ยังจำวันที่เอาเอกสารไปให้อาจารย์เซ็น ตอนเป็นประธานชมรมได้อยู่...
"ศาลาพระเกี้ยวนะ ไม่ใช่ศาลาพระเกี๊ยวนะ ป๊อก..."
เมื่อวานอาจารย์ถามว่ามีแฟนใหม่หรือยัง...
เราตอบว่า ยัง....
อาจารย์บอกว่า เธอก็อยู่ใกล้ๆ นะ ก็มามหา'ลัยบ่อยๆ สิ มาสอนน้องชมรมบ้าง เผื่อจะปิ๊งใครบ้าง...
ตอนอาจารย์แจกเหรียญรางวัลให้เด็ก มีอวยพร ให้ประสบความสำเร็จในเรื่องการงานและเรียน มีแฟนสวยๆ หล่อๆ ดี ด้วย...
เด็กชอบใจกันใหญ่...
ไม่เจออาจารย์เกือบปี ยังไงอาจารย์ก็ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม...
ถึงอาจารย์ท่านจะเกษียณไปแล้ว แต่ก็ยังสละเวลามาให้กับชมรมอีก...
ดีใจที่ได้เจออาจารย์อีกครั้ง...
มีเรื่องเศร้า....
ตอนนี้แม่แมวไม่อยู่แล้ว...
โดนเจ้าของบ้านที่มันเอาลูกไปซ่อนไว้ จับใส่กล่องทั้งแม่ทั้งลูกไปปล่อยวัด
แม่แมวแต่ก่อนไม่ได้อยู่บ้านนี้
อีกบ้านใจดีกว่า....
แต่มันกลัวพ่อแมวจะมาทำร้ายลูก...
เลยย้ายไปอีกบ้านหนึ่ง...
ลูกแมวพึ่งจะเริ่มเดินออกมาเอง...
เรายังไม่เคยเห็นลูกแมวเลย...
แต่ตอนนี้ไม่ได้ยินเสียงแง้วๆ อีกต่อไปแล้ว...
ไม่มีแมวที่เราไว้เรียกก่อนเราเข้าบ้านอีกแล้ว...
ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองมันกับลูกด้วย...
เหตุผลที่เจ็บปวดที่สุดเวลาเลิกกัน
ชาย : เธอดีเกินไป....
หญิง : อ่อน...
ช่วงนี้มีปัญหานิดหน่อยในออฟฟิต ความรู้สึกพาลเลยเกิดพุ่งพรวดขึ้นมา...
จากที่เป็นคนขี้เกียจทำอะไรซ้ำซากอยู่แล้ว เดี๋ยวนี้ยิ่งแข็งข้อหนัก...
ข้อดีของออฟฟิตที่นี่คือ เพื่อน นะ...
อยู่ได้เพราะเพื่อนเลย...
วันนี้กินหมูกระทะด้วยกัน เฮฮา...
ซวยไปอย่างทำกล้องออฟฟิตเสีย เผลอไปนั่งทับคิดว่ากระเป๋าตังค์..
เสียอีกเท่าไรวะ...
สูดลมหายใจลึกๆ...
อยากกลับไปชมรมบ่อยๆ เหมือนเดิม...
แต่ความรู้สึกบางอย่างที่บอกว่าแก่เกินที่จะเล่นอย่างเดียวแล้ว เลยทำให้แบ่งเวลาทำอย่างอื่นบ้าง...
ความรู้สึกบางอย่างมันยากเกินที่จะพูดเนอะ...
โดยเฉพาะคนอย่างเรา...
เฝ้าคอยดูให้มันเป็นไปอย่างที่คิด...
แต่ความรู้สึกหวาดๆ ก็ทำให้มันเฉไปตลอดเวลา...
จนบางครั้งมันก็กู่ไม่กลับ...
เราเป็นอย่างนี้บ่อย...
วันเกิดอะแมนด้า...
amanda อยากดู groove rider
amanda ชอบกรู้ฟมากๆ
ชวนเรามาด้วยที่ the resort @ รัชดา
เราก็ชวนจอยมาด้วย หลังจากที่เราไม่เจอกันมานานหลายปี
แต่การมา the resort ไม่ง่ายอย่างที่คิด
ค่าเปิดโต๊ะ คือต้องเปิดขวด คิด 3000 บาท เข้าได้ 4 คน
และถ้าพาผู้หญิงเข้ามาคิดอีกคนละ 600 บาท
mixer ต่างหาก
เฉลี่ยถ้าเข้า คาดว่าไม่ต่ำกว่าครึ่งหมื่น
amanda หัวเสียมาก
จอยออกความเห็นว่าถ้าดูไว้งานอื่นก็ได้ ส่วนวันนี้ไปกินที่อื่นกันก่อน
เราออกความเห็นไปสวนลุมไนท์ ทั้งนี้เราไม่เจนเลย ถ.รัชดา
นั่งรถแท๊กซี่มาสวนลุมไนท์ มานั่งกินข้าวที่ร้านนึง
มีlive concert เล็กๆ ของร้าน
amanda ขอให้เค้าเล่นเพลง หยุด และก็ออกไปร้อง
ร้องเพลง birthday ให้ และดูว่าคนร้องจะรู้ว่า เจ้าของวันเกิดชอบ groove rider มาก เล่นกระหน่ำเพลง groove ไม่เลิกเลย
บรรยากาศในร้านค่อนข้างดีเลยนะ
เราค่อนข้างกรึ่มกับ เบียร์
จอยซัดคามิกาเซ่ไปทั้งขวดคนเดียวเพียวๆ
สาวๆ อินโด ไม่กินแอลกอฮอล์เลย นอกจากอะแมนด้า
ก่อนมาเราค่อนข้างกังวลเล็กน้อยว่าจะสนุกหรือไม่
แต่มาแล้วเราโอเคเลยนะ กับวันนี้
วันนี้ดีจัง
ปล. ขอบคุณนะ
วันนี้มีโอกาสได้มาดูนิทรรศการ 2 นิทรรศการ
งานแรกคือ งานของ Galileo Chini ที่เซ็นทรัลชิดลม
ชื่องานคือ 100 ปี มรดกศิลป์ กาลิเลโอ คีนิ จิตรกรสองแผ่นดิน
ตื่นตากับรูปถ่าย คำบรรยาย ทำให้ความรู้สึกเหมือนกับเป็นเหตุการณ์ที่พึ่งผ่านมาเมื่อวานยังไงไม่รู้
ลืมบอก กาลิเลโอ เป็นช่างศิลป์ที่วาดภาพผนังในพระที่นั่งอนันตสมาคม
ชอบมากกับรูปถ่ายของเค้าที่ถ่ายตอนอยู่เมืองไทย...
ได้เห็นภาพพาหุรัด , ถ.บำรุงเมือง สมัยนู้น...
อีกเทศกาลหนึ่งคือ Earth from above
จัดที่ central world
เป็นการนำภาพถ่ายต่างๆ ที่ถ่ายจากมุมสูงและมีการอธิบายว่าเป็นภาพอะไร
หลายภาพมีคำอธิบายที่เหมือนเป็นการเตือนกับสภาวะโลกที่ย่ำแย่พอสมควร
ยิ่งมองมุมสูง ยิ่งเห็นในสิ่งที่มนุษย์ทำได้กว้างขึ้น...
คำอธิบายสั้นๆ ข้างๆ ภาพ บ่งบอกอะไรได้ดี
น้ำมันที่ใช้ได้ตลอด 1 ปี ใน ค.ศ. 1950
ในปัจจุบันน้ำมันจำนวนนั้นสามารถใช้หมดได้ภายใน 6 สัปดาห์
ยังดูไม่หมดเลย เดี๋ยวไปดูต่อ....
หลังจากนั้นมานั่งกินข้าวกับไอ้จูน...
ในระหว่างกินอยู่ มีโทรศัพท์ข้อความและการยิงโทรศัพท์มาป่วนจากมูมู่เป็นระยะๆ
ข้อความประมาณว่า วันนี้ฮะจิบังดูหวานดีเนอะ ว่ามั้ย...
ขอหนูถ่ายรูปได้ป่าว...
เกิดอาการหวาดระแวงทันที...และหาต้นตอไม่ได้ว่าอยู่พิกัดไหน...
จนมันกินเสร็จ และเฉลยเรา พิกัดนั้นอยู่ห่างจากเราประมาณ 1 เมตร นั่งหันหลังให้เราอยู่...
เรียกได้ว่านินทาใครอะไรยังไง แทบจะได้ยินหมด...
มีหน้ามาชี้บอกว่าเราตาถั่วอีก...
จูนสำทับบอกว่า บื้อจริงๆ น้องนั่งอยู่แทบจะตรงนี้ยังมองไม่เห็นอีก...
ใครจะไปรู้ เห็นแต่หลังกลมๆ...
จำไว้ มูมู่...
ถ้าวันนี้เดินผ่านผู้หญิง....
เหล่มอง : เจ้าชู้.....
ไม่มอง : เกย์หรือเปล่า.....
จะไปวิ่งสวนลุม แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย มีคนมาทักโดยที่ไม่รู้จักในลิฟท์ .....
ว่าเราจะไปเตะบอลที่ไหน เราบอกว่า เปล่าครับ ไปวิ่งที่สวนลุม.....
เค้าบอกว่า เค้ากำลังจะไปวิ่งเหมือนกัน บอกว่าให้นั่งรถไปด้วย.....
พี่เค้าชื่อพี่เสริมทำงานอยู่บริษัทออกแบบในตึกเดียวกับเรา แต่คนละชั้น
ก็ดีไม่ต้องเดิน.....
ตอนออกกำลังกายอยู่มีคนมาทักอีก.....
ชื่อหนุ่ม...พึ่งจบทำงานแถวนี้ บ้านอยู่เชียงราย.....
มีคนแปลกหน้ามาทัก 2 คนในวันเดียว.....
ก่อนกลับมานั่งเล่นกับลูกแมว ในสวนลุม.....
ซนชิบ......
ปล. วันนี้มีคนลืมนัดเรา......
และก็มาเซอร์ไพรส์เราถึงบ้าน......
ตะลึง...อึ้ง...แปลกใจ...
เมาหนัก....
ขาดสติ....
อ้วกไม่มีชิ้นดี....
ที่บ้านรับรู้ ที่บ้านเสียใจ....
ทำตัวเองเซ็ง....
เลิกแล้ว...
ไม่บ้าจี้ตามเพื่อนอีกละ....
เราเกลียดเหล้า...ไม่เคยชอบกิน แต่ก็เ_อกกินได้กินดีจริงๆ เลย หลังมานี่....
เลิก ต้องเลิก...
เลิกจริงๆ นะ ...
เลิกจริงๆ มั้ง...
มีโอกาสได้มาพบอาจารย์เทพวาณีอีกครั้งหนึ่ง.....
จากการที่มาดูน้องๆ ปี 1 แข่งกีฬาเฟรชชี่วันสุดท้าย จาำำกคำชวนของไอ้ตี๋....
ดีใจเป็นที่สุด อาจารย์ท่านเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งชมรมและอาจารย์ที่ปรึกษาตอนที่เราเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย...
รักและเคารพท่านมาก....
อาจารย์มีมุมมองที่ดูเหมือนเข้าใจนิสิตตลอด...
ไม่ปิดกั้น และลองให้ทำดูตลอดเวลา...
ยังจำวันที่เอาเอกสารไปให้อาจารย์เซ็น ตอนเป็นประธานชมรมได้อยู่...
"ศาลาพระเกี้ยวนะ ไม่ใช่ศาลาพระเกี๊ยวนะ ป๊อก..."
เมื่อวานอาจารย์ถามว่ามีแฟนใหม่หรือยัง...
เราตอบว่า ยัง....
อาจารย์บอกว่า เธอก็อยู่ใกล้ๆ นะ ก็มามหา'ลัยบ่อยๆ สิ มาสอนน้องชมรมบ้าง เผื่อจะปิ๊งใครบ้าง...
ตอนอาจารย์แจกเหรียญรางวัลให้เด็ก มีอวยพร ให้ประสบความสำเร็จในเรื่องการงานและเรียน มีแฟนสวยๆ หล่อๆ ดี ด้วย...
เด็กชอบใจกันใหญ่...
ไม่เจออาจารย์เกือบปี ยังไงอาจารย์ก็ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม...
ถึงอาจารย์ท่านจะเกษียณไปแล้ว แต่ก็ยังสละเวลามาให้กับชมรมอีก...
ดีใจที่ได้เจออาจารย์อีกครั้ง...
มีเรื่องเศร้า....
ตอนนี้แม่แมวไม่อยู่แล้ว...
โดนเจ้าของบ้านที่มันเอาลูกไปซ่อนไว้ จับใส่กล่องทั้งแม่ทั้งลูกไปปล่อยวัด
แม่แมวแต่ก่อนไม่ได้อยู่บ้านนี้
อีกบ้านใจดีกว่า....
แต่มันกลัวพ่อแมวจะมาทำร้ายลูก...
เลยย้ายไปอีกบ้านหนึ่ง...
ลูกแมวพึ่งจะเริ่มเดินออกมาเอง...
เรายังไม่เคยเห็นลูกแมวเลย...
แต่ตอนนี้ไม่ได้ยินเสียงแง้วๆ อีกต่อไปแล้ว...
ไม่มีแมวที่เราไว้เรียกก่อนเราเข้าบ้านอีกแล้ว...
ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองมันกับลูกด้วย...
เหตุผลที่เจ็บปวดที่สุดเวลาเลิกกัน
ชาย : เธอดีเกินไป....
หญิง : อ่อน...
ช่วงนี้มีปัญหานิดหน่อยในออฟฟิต ความรู้สึกพาลเลยเกิดพุ่งพรวดขึ้นมา...
จากที่เป็นคนขี้เกียจทำอะไรซ้ำซากอยู่แล้ว เดี๋ยวนี้ยิ่งแข็งข้อหนัก...
ข้อดีของออฟฟิตที่นี่คือ เพื่อน นะ...
อยู่ได้เพราะเพื่อนเลย...
วันนี้กินหมูกระทะด้วยกัน เฮฮา...
ซวยไปอย่างทำกล้องออฟฟิตเสีย เผลอไปนั่งทับคิดว่ากระเป๋าตังค์..
เสียอีกเท่าไรวะ...
สูดลมหายใจลึกๆ...
อยากกลับไปชมรมบ่อยๆ เหมือนเดิม...
แต่ความรู้สึกบางอย่างที่บอกว่าแก่เกินที่จะเล่นอย่างเดียวแล้ว เลยทำให้แบ่งเวลาทำอย่างอื่นบ้าง...
ความรู้สึกบางอย่างมันยากเกินที่จะพูดเนอะ...
โดยเฉพาะคนอย่างเรา...
เฝ้าคอยดูให้มันเป็นไปอย่างที่คิด...
แต่ความรู้สึกหวาดๆ ก็ทำให้มันเฉไปตลอดเวลา...
จนบางครั้งมันก็กู่ไม่กลับ...
เราเป็นอย่างนี้บ่อย...
วันเกิดอะแมนด้า...
amanda อยากดู groove rider
amanda ชอบกรู้ฟมากๆ
ชวนเรามาด้วยที่ the resort @ รัชดา
เราก็ชวนจอยมาด้วย หลังจากที่เราไม่เจอกันมานานหลายปี
แต่การมา the resort ไม่ง่ายอย่างที่คิด
ค่าเปิดโต๊ะ คือต้องเปิดขวด คิด 3000 บาท เข้าได้ 4 คน
และถ้าพาผู้หญิงเข้ามาคิดอีกคนละ 600 บาท
mixer ต่างหาก
เฉลี่ยถ้าเข้า คาดว่าไม่ต่ำกว่าครึ่งหมื่น
amanda หัวเสียมาก
จอยออกความเห็นว่าถ้าดูไว้งานอื่นก็ได้ ส่วนวันนี้ไปกินที่อื่นกันก่อน
เราออกความเห็นไปสวนลุมไนท์ ทั้งนี้เราไม่เจนเลย ถ.รัชดา
นั่งรถแท๊กซี่มาสวนลุมไนท์ มานั่งกินข้าวที่ร้านนึง
มีlive concert เล็กๆ ของร้าน
amanda ขอให้เค้าเล่นเพลง หยุด และก็ออกไปร้อง
ร้องเพลง birthday ให้ และดูว่าคนร้องจะรู้ว่า เจ้าของวันเกิดชอบ groove rider มาก เล่นกระหน่ำเพลง groove ไม่เลิกเลย
บรรยากาศในร้านค่อนข้างดีเลยนะ
เราค่อนข้างกรึ่มกับ เบียร์
จอยซัดคามิกาเซ่ไปทั้งขวดคนเดียวเพียวๆ
สาวๆ อินโด ไม่กินแอลกอฮอล์เลย นอกจากอะแมนด้า
ก่อนมาเราค่อนข้างกังวลเล็กน้อยว่าจะสนุกหรือไม่
แต่มาแล้วเราโอเคเลยนะ กับวันนี้
วันนี้ดีจัง
ปล. ขอบคุณนะ
วันนี้มีโอกาสได้มาดูนิทรรศการ 2 นิทรรศการ
งานแรกคือ งานของ Galileo Chini ที่เซ็นทรัลชิดลม
ชื่องานคือ 100 ปี มรดกศิลป์ กาลิเลโอ คีนิ จิตรกรสองแผ่นดิน
ตื่นตากับรูปถ่าย คำบรรยาย ทำให้ความรู้สึกเหมือนกับเป็นเหตุการณ์ที่พึ่งผ่านมาเมื่อวานยังไงไม่รู้
ลืมบอก กาลิเลโอ เป็นช่างศิลป์ที่วาดภาพผนังในพระที่นั่งอนันตสมาคม
ชอบมากกับรูปถ่ายของเค้าที่ถ่ายตอนอยู่เมืองไทย...
ได้เห็นภาพพาหุรัด , ถ.บำรุงเมือง สมัยนู้น...
อีกเทศกาลหนึ่งคือ Earth from above
จัดที่ central world
เป็นการนำภาพถ่ายต่างๆ ที่ถ่ายจากมุมสูงและมีการอธิบายว่าเป็นภาพอะไร
หลายภาพมีคำอธิบายที่เหมือนเป็นการเตือนกับสภาวะโลกที่ย่ำแย่พอสมควร
ยิ่งมองมุมสูง ยิ่งเห็นในสิ่งที่มนุษย์ทำได้กว้างขึ้น...
คำอธิบายสั้นๆ ข้างๆ ภาพ บ่งบอกอะไรได้ดี
น้ำมันที่ใช้ได้ตลอด 1 ปี ใน ค.ศ. 1950
ในปัจจุบันน้ำมันจำนวนนั้นสามารถใช้หมดได้ภายใน 6 สัปดาห์
ยังดูไม่หมดเลย เดี๋ยวไปดูต่อ....
หลังจากนั้นมานั่งกินข้าวกับไอ้จูน...
ในระหว่างกินอยู่ มีโทรศัพท์ข้อความและการยิงโทรศัพท์มาป่วนจากมูมู่เป็นระยะๆ
ข้อความประมาณว่า วันนี้ฮะจิบังดูหวานดีเนอะ ว่ามั้ย...
ขอหนูถ่ายรูปได้ป่าว...
เกิดอาการหวาดระแวงทันที...และหาต้นตอไม่ได้ว่าอยู่พิกัดไหน...
จนมันกินเสร็จ และเฉลยเรา พิกัดนั้นอยู่ห่างจากเราประมาณ 1 เมตร นั่งหันหลังให้เราอยู่...
เรียกได้ว่านินทาใครอะไรยังไง แทบจะได้ยินหมด...
มีหน้ามาชี้บอกว่าเราตาถั่วอีก...
จูนสำทับบอกว่า บื้อจริงๆ น้องนั่งอยู่แทบจะตรงนี้ยังมองไม่เห็นอีก...
ใครจะไปรู้ เห็นแต่หลังกลมๆ...
จำไว้ มูมู่...
ถ้าวันนี้เดินผ่านผู้หญิง....
เหล่มอง : เจ้าชู้.....
ไม่มอง : เกย์หรือเปล่า.....
จะไปวิ่งสวนลุม แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย มีคนมาทักโดยที่ไม่รู้จักในลิฟท์ .....
ว่าเราจะไปเตะบอลที่ไหน เราบอกว่า เปล่าครับ ไปวิ่งที่สวนลุม.....
เค้าบอกว่า เค้ากำลังจะไปวิ่งเหมือนกัน บอกว่าให้นั่งรถไปด้วย.....
พี่เค้าชื่อพี่เสริมทำงานอยู่บริษัทออกแบบในตึกเดียวกับเรา แต่คนละชั้น
ก็ดีไม่ต้องเดิน.....
ตอนออกกำลังกายอยู่มีคนมาทักอีก.....
ชื่อหนุ่ม...พึ่งจบทำงานแถวนี้ บ้านอยู่เชียงราย.....
มีคนแปลกหน้ามาทัก 2 คนในวันเดียว.....
ก่อนกลับมานั่งเล่นกับลูกแมว ในสวนลุม.....
ซนชิบ......
ปล. วันนี้มีคนลืมนัดเรา......
และก็มาเซอร์ไพรส์เราถึงบ้าน......
ตะลึง...อึ้ง...แปลกใจ...
ไปสักการะ พระสารีริกธาตุ ที่วัดยานนาวามา
แม่อยากไปมากๆ....
วัดนี้มีตึกที่มีโครงสร้างเป็นเรือด้วย...
พี่สาวเราบอกว่าเป็นโครงสร้างที่อยู่มาตั้งแต่สมัย ร. 1
ปัจจุบันก็ยังอยู่ น่าจะบูรณะมาหลายครั้ง...
มานั่งกินข้าวกับแม่...กินเหลือกับ...
แม่บอกว่า กินมันหื่นๆ เนอะ...
สงสัยกลิ่นเราหกใส่....
..........................
กลับมาสู่อารมณ์นี้อีกแล้ว...
กลัวเวลา...กลัวตัวเอง...กลัวอะไร...
เราควรทำยังไง...
ongsa
