อารมณ์แปรปรวน
หลังจากย้ายบ้านมา การมาสายไม่สายจะขึ้นอยู่กับทางด่วนมากขึ้น
วันที่รถไม่ติดเราก็จะมาถึงออฟฟิตเร็วมากมาย แต่ถ้ารถติดก็เตรียมตัวสายได้เลย
หน้าที่ของเราคือการภาวนาว่าอย่าติดนะ....
วันแม่ที่ผ่านมา ไม่ได้พาแม่ไปไหนเลย นอนกลิ้งดูหนังกันอยู่ที่บ้าน และก็ไปซ่อมประตูตามห้องต่างๆ ตอนบ่ายๆ
เพียงแค่นี้ก็หมดเวลาไปทั้งวันแล้ว...
ปีนี้ไม่ได้บอกรักแม่ มีแต่แม่มาบอกรักเรา มันกลับกันยังไงไม่รู้...
ช่วงนี้คำพูดออกจากปากน้อยลง การสนทนากับคนอื่นน้อยลง เฉยชากับสิ่งต่างๆ มากขึ้น
ใครถามก็บอกแค่ ขี้เกียจพูด...
ความรู้สึกที่เคยลืมไปกลับมาปรากฏชัดอีกครั้ง แตกต่างกันเพียงการรับมือของเราที่ไม่เหมือนเดิม
แต่ใช่ว่าจะไม่รู้สึก...
อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เป็นพักๆ
คนรอบข้างคุยกันน้อยลง หลายคนคงจับอารมณ์ที่เอาแน่เอานอนของเราไม่ได้...
จำไม่ได้แล้ว ว่าคุยโทรศัพท์แล้วรู้สึกดีที่ได้คุย ครั้งสุดท้ายนี่เมื่อไร...
ตอนนี้กลัวอย่างเดียว ว่าคนรอบข้างจะเบื่อเราซะก่อน...............


แต่ก็ดี ฟังเค้าพูดเยอะๆ ก็ดีแล้ว

ความรู้สึกแบบนั้น...
สักพักมันก้จะดีขึ้นเองนะ!
= ]
ทีซีๆ*